Crystal meth-lab

Crystal meth-lab

Jonah Falke

Jonah Falke schreef deze week over zijn ontmoeting met een jurist die (onder andere) vloeiend Russisch spreekt en ophanden zijnde avonturen. 

 

Vorig jaar ontmoette ik een man in een café. Hij heeft Pools bloed, spreekt en denkt drie keer sneller dan een normaal mens doet, werkt als jurist voor de universiteit van Amsterdam en Nijmegen, is daarnaast classicus die vloeiend Russisch spreekt, raakte ooit bevriend met dirigent Leonard Bernstein, schrijft momenteel een roman en draagt dichters als Boris Ryzhy en Fernando Pessoa een warm hart toe. 

Aangezien hij al op leeftijd is, overweegt hij weer te gaan roken. ‘Daar ga ik toch niet ziek meer van worden,’ vertelde hij die eerste avond in het café. Een man met groot vertrouwen in de statistiek is een man naar mijn hart. En, zo opportunistisch ben ik ook wel weer, het leek me goed om met hem bevriend te raken, in zijn buurt te blijven, want daar leken avonturen mogelijk te zijn. En mochten die avonturen uitblijven, de verhalen van oude belevingen spraken ook al erg aan.  

Afgelopen weekend werd er een crystal meth-lab opgerold in zijn woonplaats, een dorp met zo weinig inwoners dat er niet eens iedere dag iemand jarig is. Dat je vrienden criminelen zijn, valt hoe dan ook nooit uit te sluiten en voor iemand met zijn levensloop al helemaal niet. Mensen die veel geld verdienen, zoals juristen, zijn in de ogen van sommigen al bij voorbaat crimineel. Armoede oogst meer begrip.

Vrijpostig vroeg ik hoe het was daar. Hij reageerde snel. Bij hem tegenover was inderdaad dat crystal meth-lab ontdekt, maar hij had er niks mee te maken. ‘Vreemd idee, maar kan natuurlijk overal gebeuren.’ Hij had er geen overlast van gehad.

Verder maakte hij het goed. ‘Hopelijk jij ook in deze verwarrende tijd. Ik heb daar zelf overigens niet zoveel last van, ik doe gewoon hetzelfde als altijd.’ De mogelijke implicaties van deze tijd, als hij de filosofen en andere deskundigen mocht geloven, vond hij wel interessant. Het schrijven van zijn roman ging matig tot redelijk. ‘In vergelijking met een half jaar geleden (slecht tot matig) mag ik niet klagen.’ 

Vervolgens stelde hij voor om snel eens te gaan dineren in zijn achtertuin. Soms is mijn levenslust ver te zoeken deze dagen. Maar nu is het avontuur weer aanstaande.


Gepost in: faits divers op 2020-05-14

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Engelen

Jonah Falke schreef deze week over stille steden en de engelen in Den Bosch, Münster en Parijs. 


Kardashians

Jonah Falke schreef deze week over het maakbaarheidsideaal van het lichaam en het idee van de geestelijke 'barbaar' van schrijver Alessandro Barrico. En over de Kardashians. 




recente posts