Het kolossale niets

Het kolossale niets

Erik Jan Harmens

Toen Mizzi van der Pluijm besloot uitgeverij Atlas Contact te verlaten vanwege een verschil van inzicht over de vernieuwde aandeelhoudersbasis of iets dergelijks, en over te stappen naar concurrent Das Mag, om de twee jonge oprichters aldaar te helpen hun been gestrekt te houden of zoiets, besloten haar verongelijkte achtergebleven schrijvers een daad te stellen en in staking te gaan.
 

Max Pam schreef vandaag in de Volkskrant een vermakelijke column over het verschil in impact tussen een staking van romanschrijvers en een werkonderbreking door vuilophalers. Het laatste leidt tot stank, ratten op straat, een uitbraak van verdwenen ziektes, waar het eerste leidt tot… Nou ja, niet echt tot iets natuurlijk. Pam hyperboolt een scenario waarin wanhopige fans rammelen aan de hekken van de boekhandel, leuzen scanderend als: ‘Waar blijft de nieuwe Lieke Marsman?!!’

Als ik zou besluiten te gaan staken hoop ik dat er lezers zijn die daarom treuren, al hoeven ze niet met dichtgeknepen neus over straat en krijgen ze heus niet de builenpest. Maar ik verwacht toch op zijn minst wel één teleurgestelde tweet.

Als mijn aangekondigde afwezigheid leidt tot een kolossaal niets, is dat moeilijk te verteren. Want is de dieperliggende reden waarom ik schrijf niet dat mijn vader al op jonge leeftijd van huis is weggelopen, en dat ik een sleutelkind was dat na schooltijd zijn eigen thee moest zetten?

Ik schrijf om te worden opgemerkt, dus merk mij op, lezer. Geef mij als ik me voorneem tijdelijk te zwijgen in plaats van een kolossaal niets: één teleurgestelde tweet, en ik zal schrijven.


Deze hele week doet Erik Jan Harmens net na het nieuws van 1 uur bij Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1 een verlate dagsluiting. Afgelopen nacht ging het over stakende schrijvers.


Gepost in: proza op 2017-07-13

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. In augustus 2018 verscheen de opvolger van Hallo muur: Door het licht. Na zes jaar verscheen in november 2019 voor het eerst weer een dichtbundel van Erik Jan Harmens: kom.


Ook van Erik Jan Harmens

'Wie ik liefheb gaat heen': we nemen afscheid van de Poëzieweek met dichters Johannes van der Sluis en Erik Jan Harmens

De laatste Poëzieweek komt vandaag tot zijn einde. We nemen afscheid van de Gedichtendag en het poëziegeschenk, maar gelukkig nooit van de poëzie. Om ons verdriet te verzachten hebben we een paar gedichten verzameld over afscheid en afscheid nemen. Lees op hieronder de prachtige gedichten van Erik Jan Harmens en Johannes van der Sluis.


Lebowski blikt terug: 2019 in lijstjes van Lebowski-auteurs

Ook dit jaar vroegen we onze auteurs weer om eindejaarslijstjes met ‘al het andere dan boeken’. Dit resulteerde in lijstjes die ons laten terugblikken op het afgelopen jaar, en die ons vol inspiratie of met gulle lach (of allebei) het nieuwe jaar insturen. Met bijdragen van Kluun, Anneleen Van Offel, Anne Eekhout, Marion Pauw, Fleur van Groningen, Erik Jan Harmens, Joost Vandecasteele, Susan Smit, Martijn Simons, Stefano Keizers en Emily Reekers.
 




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers