Het paradijs

Het paradijs

Jonah Falke

Jonah Falke schreef deze week over schrijvers, isolement en een universeel verlangen naar de wereld voorbij het tuinhekje. 

Momenteel verblijf ik in de Achterhoek. De isolatie hier lijkt weinig veranderingen teweeg te brengen. Op straat doet het denken aan een doorsnee zondag. Alleen de vrachtwagens verraden dat het leven elders doorgaat. Mijn beste vriend schreef vanuit Amsterdam: 'De Achterhoek is misschien wel de beste plek om te zijn nu. Je kunt er altijd een moestuin aanleggen en kippen houden.' In steden zitten er misschien velen driehoog-achter op een flatje met wat kinderen en een herdershond. 

Maar die hond uitlaten biedt een schrale troost. In de landen die volledig op slot zijn is de hond de enige optie, naast boodschappen doen, om nog buiten te komen. Misschien had Milan Kundera dan toch gelijk toen hij schreef: 'Honden zijn onze schakel naar het paradijs.'

Dat voor een schrijver het isolement niet vreemd is, daar kwam ik jaren terug al achter. Ik besloot om reportages te gaan maken. De wereld in te gaan en onder de mensen te zijn, omdat de verhalen daar zijn. Oftewel: het paradijs bezoeken. Joseph Roth en Arnon Grunberg hadden dit besef aangewakkerd. Roth is dood dus ik schreef Grunberg een mail om hem te bedanken. Hij schreef: 'Soms moeten schrijvers wel binnen zitten hoor, maar ik begrijp wat je bedoelt.'

Deze dagen moeten de verhalen dichter bij huis worden gezocht. In NRC schreef Tommy Wieringa begin maart: 'Waar Don Quichote kon kijken en reizen zover hij wilde (en zijn wanen de vrije loop kon laten) is bij Emma Bovary het tuinhek de grens van haar wereld geworden.' En ook Wieringa haalde Kundera aan: 'Wat is er na drie eeuwen dan toch gebeurd met het avontuur, dat eerste grote romanthema.'

Kundera en Don Quichote sterkten me bij de roman die ik momenteel aan het schrijven ben; die speelt zich af in Canada, Amerika, Griekenland en Duitsland. Maar de onbegrensde wereld voelt nu bijzonder ver weg. De roman is een uitkomst. Echter, omdat ik het paradijs niet wil en kan vergeten, zal ik de komende tijd reportages maken voor De Gelderlander, gebaseerd op telefoongesprekken dan wel interviews op gepaste afstand in de natuur. 

Omdat ik de wereld tot aan het tuinhekje wil onderzoeken, ben ik onder andere op zoek naar mensen die al voor de crisis relationele problemen ervaarden en nu samen thuis zitten. Mensen die op den duur een scheiding overwegen, spreek ik ook graag. U kunt zich vrijblijvend melden via jonahfalke@hotmail.com


Gepost in: faits divers op 2020-03-19

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Hoop

Jonah Falke blikte deze week terug op zijn column 'Tompoes' en schreef over levenslust en de voorspellingen van zijn oudtante. 


Europa

Jonah Falke schreef deze week over nachttreinen en de gevaren voor asielzoekers van zowel ziekte als maatregelen. 




recente posts

Gepost op: 2020-04-03 in: current affairs
Hoop

Hoop

Jonah Falke
Gepost op: 2020-04-01 in: faits divers