Idolatrie

Idolatrie

Erik Jan Harmens

Ik ben opgegroeid in Alphen aan den Rijn, waar je in de jaren ‘80 keuze had uit slechts een beperkt aantal naschoolse activiteiten, namelijk:

• in het winkelcentrum gaan rondhangen en wachten tot er iets zou gebeuren,
• bij een vriendje langsgaan en op de bank gaan zitten wachten tot er iets zou gebeuren, of
• naar het basketbalveldje gaan om daar met een bal te gaan stuiteren in de hoop dat er intussen iets zou gebeuren.

Dat laatste deden wij, dag in dag uit, jaar in jaar uit. Als iemand vanaf de driemeterlijn raak gooide mocht ie nog een keer, net zolang tot ie miste. Ik vond dat ik er erg goed in was, maar op een dag was er een Antilliaanse jongen tegen wie ik één-tegen-eende. Hij maakte duizelingwekkende dribbels en dreunende dunks en elke driepunter van mij die er zeker in zou zijn gegaan werd geblockt. Eindstand: 1000-0.

In plaats van profbasketballer werd ik schrijver, wat ook het énige is wat ik echt een beetje kan. Eigenlijk kan ik voor de rest niks. Ik weet in theorie hoe je een ui moet snipperen, maar met het mes in handen raak ik overmand door vertwijfeling en hak ik maar wat ins blaue hinein. Ik beschik over een klopboormachine en weet de muur er nog net mee te raken, maar dat is het dan ook wel.

Deze week besloot de rechter tegen de wens van een kandidaat in de talentenshow Idols in, dat diens mislukte auditie gewoon op TV mocht worden uitgezonden. De reacties van de jury waren hard geweest, "maar niet oneerlijk of onjuist”, luidde het oordeel. Ik denk dat de 21-jarige kandidaat een ander vak moet kiezen. Uiensnipperaar bijvoorbeeld, of klopboormachinebediende. Hij zou op mijn eeuwige idolatrie kunnen rekenen.

 

Deze week draagt Erik Jan Harmens elke nacht een verhaal voor op basis van de actualiteit, bij Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1. Afgelopen nacht: een beroepskeuzeadvies voor een afgevallen Idols-kandidaat.


Gepost in: proza op 2016-04-19

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. In augustus 2018 verscheen de opvolger van Hallo muur: Door het licht. Na zes jaar verscheen in november 2019 voor het eerst weer een dichtbundel van Erik Jan Harmens: kom.


Ook van Erik Jan Harmens

'Wie ik liefheb gaat heen': we nemen afscheid van de Poëzieweek met dichters Johannes van der Sluis en Erik Jan Harmens

De laatste Poëzieweek komt vandaag tot zijn einde. We nemen afscheid van de Gedichtendag en het poëziegeschenk, maar gelukkig nooit van de poëzie. Om ons verdriet te verzachten hebben we een paar gedichten verzameld over afscheid en afscheid nemen. Lees op hieronder de prachtige gedichten van Erik Jan Harmens en Johannes van der Sluis.


Lebowski blikt terug: 2019 in lijstjes van Lebowski-auteurs

Ook dit jaar vroegen we onze auteurs weer om eindejaarslijstjes met ‘al het andere dan boeken’. Dit resulteerde in lijstjes die ons laten terugblikken op het afgelopen jaar, en die ons vol inspiratie of met gulle lach (of allebei) het nieuwe jaar insturen. Met bijdragen van Kluun, Anneleen Van Offel, Anne Eekhout, Marion Pauw, Fleur van Groningen, Erik Jan Harmens, Joost Vandecasteele, Susan Smit, Martijn Simons, Stefano Keizers en Emily Reekers.
 




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers