Moedervlekken dagboek (5)

Moedervlekken dagboek (5)

Arnon Grunberg

Het zou te ver gaan om te zeggen dat tv een trauma is, dat verdient de tv niet, maar aan mijn schaarse deelnames aan diverse talkshows heb ik ervaringen gehouden die ik onaangenaam zou willen noemen. 

Nee, Brands met Boeken en Buitenhof zijn doorgaans aangename ervaringen, maar zodra andere gasten moeten aanschuiven begint de ellende. Tafelgesprekken zouden verboden moeten worden, althans op televisie.
Ik herinner me een optreden in 2001 bij Barend & Van Dorp toen ik uit beleefdheid over televisieseries en liedjes begon te spreken die ik nog nooit had gezien en gehoord. Beleefdheid is soms nauwelijks te onderscheiden van een paniekaanval.
Op donderdagavond zou ik naar Pauw gaan. De Wereld Draait Door mocht ik overslaan; ik had ooit gezegd dat ik met Matthijs van Nieuwkerk wel naar een naaktstrand wilde in ruil voor mijn aanwezigheid in zijn show, maar van een naaktstrand met Van Nieuwkerk is het nog niet gekomen.
Eerder deze week zei ik tegen mijn uitgever: ‘Ieder serieus mens denkt weleens over zelfmoord na.’ Waarop hij had geantwoord: ‘Je mag doen wat je wilt, maar doe het na Pauw, anders breng je de campagne in gevaar.’
Na Pauw begon de vrijheid, zoveel was duidelijk.
Er zaten mensen aan tafel die ik niet kende. Op Ali B na, daarom concentreerde ik me op hem.
Na afloop was er drank en bittergarnituur, wat doorgaans veel goedmaakt.
Jeroen Pauw stond als een verloren vogeltje tegen de muur gedrukt. Ik begreep dat dit voor niemand makkelijk was.
Misschien was het een poging mijn eigen leven zin te geven, maar ik dacht: laat ik me de komende jaren maar over Jeroen Pauw ontfermen.


Gepost in: proza op 2016-05-07

Door Arnon Grunberg

Arnon Grunberg (1971) is een van de belangrijkste schrijvers van Nederland. Naast romancier is hij columnist, essayist en journalist. Zijn werk wordt vertaald in vele landen en is meermaals bekroond.


Ook van Arnon Grunberg

De caravan, de Joodse bejaarden en de hoofdstukcijfers: Arnon Grunberg over zijn tour du 'Bezette gebieden'

We vroegen Arnon Grunberg om een terugblik op de twee wonderlijke weken die hij doorbracht in een caravan, vanwege de verschijning van zijn nieuwe roman Bezette gebieden. Over geiten, het lokken van bejaarden, koosjere wijn, flauwvallende lezers en het oplossen van het probleem van de literatuur met hoofdstukcijfers.


Anneke Brassinga spreekt Arnon Grunberg toe over zijn nieuwe roman 'Bezette gebieden'

Dit is de toespraak die Anneke Brassinga uitsprak bij de presentatie van de roman Bezette gebieden van Arnon Grunberg, 9 januari 2020 in Beth Shalom te Amsterdam. Over het uitlachen van je lot, het zoeken van een heenkomen, over de epische dimensie van Bezette gebieden, over hoe de lezer op zijn qui-vive moet blijven, over de vleselijke taal die ook exploratie is van verstandhoudingen, waarheden en collectieve heugenis, en meer.




recente posts