Niet hetzelfde als live

Niet hetzelfde als live

Erik Jan Harmens

Er is iets raars met mij aan de hand tijdens dit EK Voetbal. Ik wilde de afgelopen weken geen wedstrijd missen. 
 

Als ik een borrel had die om 5 uur begon kwam ik niet fashionably late binnen, maar om 5 uur, zodat ik als ik om half 9 aftaaide kon zeggen: ja, maar ik was hier al om 5 uur. En dan racete ik naar huis voor Roemenië-Albanië.

Ik was altijd net op tijd voor de volksliederen, maar zodra de scheidsrechter had gefloten verdween elk gevoel voor urgentie, en ging ik met de wedstrijd als behang op de achtergrond andere dingen doen, bijvoorbeeld thee zetten, mail checken, masturberen, Wordfeuden of de was vouwen.

Heel vaak werd er gescoord terwijl ik net de deur van de afwasmachine had geopend om mijn hoofd erin te houden, bij wijze van stoombad. Dan rende ik met een dampende kop naar het scherm voor de herhaling, maar dat was toch niet hetzelfde als live.

Het EK boeit me niet genoeg om naar te kijken, maar ik vind het te belangrijk om te missen. Dus kijk ik half, vanuit een ooghoek.

Als mijn vader vroeger voetbal keek, moesten we stil zijn. Omdat hij zowel het Nederlandse als het Belgische én het Duitse voetbal volgde, moesten we vaak stil zijn. Misschien rebelleer ik nu tegen hem, door me uitdrukkelijk niet op dat wat er op het veld gebeurt te concentreren.

Soms zei een commentator iets grappigs. Gisteren gingen Portugal en Wales de rust in zonder dat er was gescoord. De commentator merkte op: ‘Als het 0-0 blijft zal één doelpunt mogelijk het verschil gaan maken’. Daar moest ik om glimlachen, en mijn vader in de hemel ook.


Deze week draagt Erik Jan Harmens elke nacht een verhaal voor op basis van de actualiteit, bij VPRO’s Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1. Afgelopen nacht ging het over het noch kunnen kijken naar, noch willen missen van het EK Voetbal.


Gepost in: proza op 2016-07-08

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. In augustus 2018 verscheen de opvolger van Hallo muur: Door het licht. Na zes jaar verscheen in november 2019 voor het eerst weer een dichtbundel van Erik Jan Harmens: kom.


Ook van Erik Jan Harmens

'Wie ik liefheb gaat heen': we nemen afscheid van de Poëzieweek met dichters Johannes van der Sluis en Erik Jan Harmens

De laatste Poëzieweek komt vandaag tot zijn einde. We nemen afscheid van de Gedichtendag en het poëziegeschenk, maar gelukkig nooit van de poëzie. Om ons verdriet te verzachten hebben we een paar gedichten verzameld over afscheid en afscheid nemen. Lees op hieronder de prachtige gedichten van Erik Jan Harmens en Johannes van der Sluis.


Lebowski blikt terug: 2019 in lijstjes van Lebowski-auteurs

Ook dit jaar vroegen we onze auteurs weer om eindejaarslijstjes met ‘al het andere dan boeken’. Dit resulteerde in lijstjes die ons laten terugblikken op het afgelopen jaar, en die ons vol inspiratie of met gulle lach (of allebei) het nieuwe jaar insturen. Met bijdragen van Kluun, Anneleen Van Offel, Anne Eekhout, Marion Pauw, Fleur van Groningen, Erik Jan Harmens, Joost Vandecasteele, Susan Smit, Martijn Simons, Stefano Keizers en Emily Reekers.
 




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers