Phone home

Phone home

Erik Jan Harmens

Vanavond ben ik in het Filmmuseum in Amsterdam naar de film E.T. geweest. 
 

Het was de tweede keer dat ik ‘m zag, de eerste keer was in 1983. Ik wist er niet veel meer van, behalve dat het een gepapiermacheed buitenaards wezen betrof dat een wijsvinger de lucht in hield omdat hij van de telefoon gebruik wilde maken. ‘Phone home’, klonk het door de stemvervormer. Meer herinneringen had ik er niet aan.

Sowieso heb ik niet veel herinneringen aan 1983, het is tot kwab verworden. Ik was een jaar eerder met gymnasium-advies van de lagere school gekomen, maar had geen aansluiting weten te vinden bij de échte slimmeriken. Met een mavo-advies werd ik uitgezwaaid.

In 1983 kreeg ik een vriendinnetje waarvan ik dacht dat ze Melinda heette, maar ze praatte nogal door haar neus - haar naam bleek Belinda te zijn. Ik tongde met haar in het schuurtje, de keer daarop mocht ik een stap verder gaan en dook ik met een hand haar blouse in alsof ik de laatste trein moest halen.

In 1983 was de bioscoop een belangrijke plek, omdat er in Alphen aan de Rijn (waar ik ben opgegroeid) niets te beleven viel. Dus gingen we naar ‘First Blood’ met Sylvester Stallone en liepen de bioscoop uit met tronies als die van junglecommando’s. We zagen ‘Purple Rain’ en zochten in winkelcentrum de Aarhof naar een meisje dat met heel veel fantasie voor Apollonia zou kunnen doorgaan.

En het einde van E.T., daar had ik een beetje om moeten huilen. En vanavond, 33 jaar later, wáár. Om de wens van een gepapiermacheed buitenaards wezen om naar huis te gaan. En om mijn eigen terugverlangen naar wat achter me ligt, nooit meer voor me.


Deze week draagt Erik Jan Harmens elke nacht een verhaal voor op basis van de actualiteit, bij VPRO’s Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1. Afgelopen nacht ging het over tranen om E.T.
 


Gepost in: proza op 2016-07-09

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. In augustus 2018 verscheen de opvolger van Hallo muur: Door het licht. Na zes jaar verscheen in november 2019 voor het eerst weer een dichtbundel van Erik Jan Harmens: kom.


Ook van Erik Jan Harmens

'Wie ik liefheb gaat heen': we nemen afscheid van de Poëzieweek met dichters Johannes van der Sluis en Erik Jan Harmens

De laatste Poëzieweek komt vandaag tot zijn einde. We nemen afscheid van de Gedichtendag en het poëziegeschenk, maar gelukkig nooit van de poëzie. Om ons verdriet te verzachten hebben we een paar gedichten verzameld over afscheid en afscheid nemen. Lees op hieronder de prachtige gedichten van Erik Jan Harmens en Johannes van der Sluis.


Lebowski blikt terug: 2019 in lijstjes van Lebowski-auteurs

Ook dit jaar vroegen we onze auteurs weer om eindejaarslijstjes met ‘al het andere dan boeken’. Dit resulteerde in lijstjes die ons laten terugblikken op het afgelopen jaar, en die ons vol inspiratie of met gulle lach (of allebei) het nieuwe jaar insturen. Met bijdragen van Kluun, Anneleen Van Offel, Anne Eekhout, Marion Pauw, Fleur van Groningen, Erik Jan Harmens, Joost Vandecasteele, Susan Smit, Martijn Simons, Stefano Keizers en Emily Reekers.
 




recente posts

Gepost op: 2020-02-26 in: current affairs
Licht

Licht

Elke Geurts
Gepost op: 2020-02-26 in: faits divers