Taal

Taal

Jonah Falke

Ik dronk koffie met een Italiaanse dame.  Ze vertelde dat ze op vakantie ging naar Albanië. De dame woont al jaren in Nederland en nu ligt ze in scheiding met haar Nederlandse man. Ik vermoedde dat de reis met de scheiding in verband stond en bedoeld was om de nieuwe fase in te luiden. 

    ‘Wat ga je doen in Albanië?’ vroeg ik.

   ‘Ik ga met een groep, dat is leuk, dan kom je op plekken waar je anders nooit zou komen.’

Ik dacht dat groepen je juist op plekken brengen waar je liever niet wil zijn. Het bleek een misvatting.

Ze zei dat ze het Albanese volk al wel kende aangezien de Albanezen massaal naar Italië vluchtten in de jaren negentig.

    ‘Italië kent geen vreemdelingenbeleid, dat woord moet daar nog uitgevonden worden. Maar de redding van de Albanezen was dat ze de nationale Italiaanse zenders konden ontvangen. Als kind leerden ze dus al Italiaans.’

Toen ze nog in Florence woonde en een bouwvakker nodig had belde ze altijd de Albanese klusser. Deze man runt nu zijn eigen succesvolle bouwbedrijf. Sindsdien moest alles wit. Dat vond ze minder. Echte inburgering moet schijnbaar legaal.

Ik vroeg of ze zichzelf ook als een vluchteling beschouwde. Ze zei dat ze voor de liefde naar Nederland was gekomen.

    ‘Dat is ook vluchten toch?’

   Ze knikte en na een korte stilte zei ze: ‘Ja, alhoewel ik nu goed Nederlands spreek, konden mijn man en ik elkaar in het begin beter verstaan dan nu.’

De taal bleek voor haar geen redding maar een façade. 


Gepost in: proza op 2017-10-31

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Suriname

Jonah Falke schreef deze week over de reis die hij naar Suriname heeft gepland en de rommel, veiligheid en eenzaamheid die hij tegenkomt in het dagelijks leven. 


Hoest

Jonah Falke schreef deze week een column over een vrouw die het contact met hem verbroken had, maar hem toch weer opbelde. Het gesprek gaat van stents naar theedoeken, tot een grote hond in de flat, waarbij Jonah laveert tussen ernst en humor.




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers