Trap

Trap

Jonah Falke

Met een vriendin liep ik naar de supermarkt. Ze kocht keelpastilles en maakte de zak meteen na het afrekenen open. De zak scheurde uit en de snoepjes vielen op de grond. We raapten ze op en ze vroeg: ‘Wil je?’

Ik bedankte haar maar zei: ‘Misschien moet je de dakloze bij de ingang een pastille aanbieden, die man staat de hele dag op de tocht, hij ziet eruit alsof hij op z’n minst keelpijn heeft.’
‘Goeie.’ 
De man wilde wel en graaide een vuist vol snoepjes. Ze verdwenen in zijn jaszak.

Een andere vriend wilde daklozen liever geen geld maar iets te eten geven. Hij had eens gevraagd aan een vrouw: 'Kan ik iets voor u meenemen uit de winkel?'
'Een flesje cola,' had ze geantwoord. Haar antwoord beviel hem niet, daarom kocht hij een netje sinaasappels voor haar.
Maar ze was verdwenen toen hij de winkel uitkwam. Op de parkeerplaats zag hij haar lopen, hij rende achter haar aan. De vrouw had het fruit geweigerd. Sindsdien vraagt of geeft hij niks meer aan daklozen.

Gemeente Amsterdam is bezig met het plaatsen van stalen trappen in de grachten voor mensen die in het water vallen zodat ze er makkelijker uit kunnen klimmen. Gisteravond fietste ik langs een gracht en zag ik er een hangen. Hij blonk in het licht van een lantaarnpaal.
Als er een doel in de buurt is, is het makkelijker zwemmen oftewel overleven. Maar sommige mensen krijgen niet eens de kans om te leren zwemmen, ze lijken geboren om te verdrinken. Hoestpastilles of sinaasappels helpen niet om te blijven drijven. 


Gepost in: proza op 2017-05-03

Door Jonah Falke

Jonah Falke (1991) werd geboren in Ulft en studeerde fine art painting aan ArtEZ, Enschede. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en maakte als frontman van de band Villa Zeno de plaat Self Made Woman. In 2016 verscheen zijn debuutroman Bontebrug. Hij schreef voor Vrij Nederland, See All This, ELLE, HP/De Tijd en VPRO Nooit meer slapen en is vaste columnist bij de Gelderlander en op het Lebowski Blog.


Ook van Jonah Falke

Suriname

Jonah Falke schreef deze week over de reis die hij naar Suriname heeft gepland en de rommel, veiligheid en eenzaamheid die hij tegenkomt in het dagelijks leven. 


Hoest

Jonah Falke schreef deze week een column over een vrouw die het contact met hem verbroken had, maar hem toch weer opbelde. Het gesprek gaat van stents naar theedoeken, tot een grote hond in de flat, waarbij Jonah laveert tussen ernst en humor.




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers