Vanity 6

Vanity 6

Erik Jan Harmens

Het was eind 1982 of begin 1983. Ik was 12 en speelde bij mijn vriendje Cocky de Braauw met de soldaatjes. 

Dat waren hele kleine plastic soldatenpoppetjes met allemaal hetzelfde gezicht; mijn lievelings zat op één knie met een bazooka op zijn schouder. Cocky de Braauw had rijke ouders, van zijn zakgeld had hij een enorm leger opgebouwd, maar die ene bazooka-schutter van mij doode ze allemaal, met slechts één raket.

Althans, zo luidde mijn lezing. Cocky de Braauw protesteerde door te zwijgen en naar de grond te kijken, terwijl ik zijn leger bij wijze van krijgsgevangenen in mijn broekzakken liet verdwijnen. ‘Ik ga het tegen mijn moeder zeggen’, riep hij uiteindelijk toch, en rende weg.

Op dat moment klonk op de radio ‘1999’ van Prince. Ik vond het een beetje een raar liedje, wist niet zeker of ik het goed vond, maar in my defence: ik was nog maar net uit mijn Bassie & Adriaan-periode. Ik weet wel dat ik dacht: dát is nog ver weg, 1999. Ik zal er beelden bij bedacht hebben, maar nooit dat ik 17 jaar later met vrouw en dochter in een hele lelijke flat in Amsterdam Noord zou wonen.

Ook in 1982, of 1983, hoorde ik een heel spánnend liedje op de radio: ‘Nasty Girl’. Er zat een parlandostukje in waarin de leadzangeres verzuchtte: ‘I think I need 7 inches more’, en wij wisten al dat dat iets met je jeweetwel te maken had. Op de maxisingle zong ze trouwens: ‘I think I need 12 inches more’. Met Prince, de schrijver van dit lied, kon je lachen. Ook bij het bedenken van de bandnaam. De welgevormde leadzangeres heette Vanity, ze had twee dito vriendinnen bij zich. Gedrieeën waren ze met z’n zessen. De naam van het trio: ‘Vanity Six’.

 

Deze week draagt Erik Jan Harmens elke nacht een verhaal voor op basis van de actualiteit, bij Nooit Meer Slapen op NPO Radio 1. Afgelopen nacht: over de kracht van een bazooka en vooral over Prince.


Gepost in: proza op 2016-04-22

Door Erik Jan Harmens

Erik Jan Harmens (1970) publiceerde vier dichtbundels, vier romans, waaronder het succesvolle en autobiografische Hallo muur, en een kinderboek. Op dit moment schrijft hij beschouwingen over een bestaan zonder verdoving en de roes, die worden gepubliceerd in Trouw. In augustus 2018 verscheen de opvolger van Hallo muur: Door het licht. Na zes jaar verscheen in november 2019 voor het eerst weer een dichtbundel van Erik Jan Harmens: kom.


Ook van Erik Jan Harmens

'Wie ik liefheb gaat heen': we nemen afscheid van de Poëzieweek met dichters Johannes van der Sluis en Erik Jan Harmens

De laatste Poëzieweek komt vandaag tot zijn einde. We nemen afscheid van de Gedichtendag en het poëziegeschenk, maar gelukkig nooit van de poëzie. Om ons verdriet te verzachten hebben we een paar gedichten verzameld over afscheid en afscheid nemen. Lees op hieronder de prachtige gedichten van Erik Jan Harmens en Johannes van der Sluis.


Lebowski blikt terug: 2019 in lijstjes van Lebowski-auteurs

Ook dit jaar vroegen we onze auteurs weer om eindejaarslijstjes met ‘al het andere dan boeken’. Dit resulteerde in lijstjes die ons laten terugblikken op het afgelopen jaar, en die ons vol inspiratie of met gulle lach (of allebei) het nieuwe jaar insturen. Met bijdragen van Kluun, Anneleen Van Offel, Anne Eekhout, Marion Pauw, Fleur van Groningen, Erik Jan Harmens, Joost Vandecasteele, Susan Smit, Martijn Simons, Stefano Keizers en Emily Reekers.
 




recente posts

Gepost op: 2020-02-13 in: current affairs
Suriname

Suriname

Jonah Falke
Gepost op: 2020-02-13 in: faits divers