BOEK

Aan de vrouw

Aan de vrouw

Joris-Karl Huysmans

ISBN: 9789048854769 | Paperback, 304 blz | € 21.99


Na een avond uit met zijn beste vriend Cyprien betrapt André zijn vrouw Berthe op overspel. Vernederd, woedend en verdrietig verlaat hij de echtelijke woning. Wat te doen? Met Cyprien praat hij veelvuldig over de beslommeringen van het huwelijk en het leven van alleenstaanden in een grote stad. Moet André zijn huwelijk proberen te redden, misschien zelf een buitenechtelijke relatie aangaan, of de voorkeur geven aan eenzaamheid?

In de klassieker Aan de vrouw uit 1881 portretteert Huysmans het huiselijke, kleinburgerlijke leven met veel ironie en zwarte humor, evenals het verarmde kunstenaarsmilieu waarin de schrijver André en de schilder Cyprien zich bewegen. Een verrassend tijdloos verhaal over de eeuwige strijd tussen de seksen, over de sleur van een huwelijk, relaties en seksualiteit. Verkiezen André en Cyprien uiteindelijk het burgerlijk bestaan
boven hun artistieke ambities en vrijheid?

Met een nawoord door vertalers Martin de Haan & Rokus Hofstede en een voorwoord door fin-de-siècle-expert
Sander Bink.

Aan de vrouw weet een heel speciale sfeer op te wekken. De complexe twijfels van zowel de mannen als de vrouwen in dit boek worden levensecht. Psychologisch is het sterk uitgewerkt, Huysmans weet zijn personages goed uit te diepen. Ze zijn stuk voor stuk vlijmscherp en sarcastisch. Met de #metoo-beweging en opkomend feminisme in deze eeuw is dit boek op een vreemde manier toch weer ontzettend actueel.****

Chicklit.nl

Leesplezier en leedvermaak grijpen elkaar bij de hand en dansen driehonderd verrukkelijke bladzijden lang naar de pijpen van een schrijver die de troosteloosheid van het leven overwint door haar onder woorden te brengen. En wij, de lezers, wel, wij winnen meer dan honderd jaar na zijn dood met hem mee.

De Morgen

De terugkeer van Huysmans is charmant. Hij zou een oerconservatieve vrouwenhater zijn, maar uit dit grappige en op enkele pagina’s zelfs ontroerende boek kun je net zo goed het tegendeel opmaken. In Aan de vrouw (prachtige titel) beschrijft Huysmans op smakelijke wijze het huiselijke leven in Parijs aan het einde van de negentiende eeuw, ook heeft hij zonder schroom ‘modern’ willen zijn met deze grootsteedse roman, alles op een ongekunstelde manier en zonder te moraliseren.*****

de Volkskrant

Dramaturgisch zit deze roman van Huysmans (1848-1907) voortreffelijk in elkaar: versnellingen en vertragingen, lichtheid en zwaarte wisselen elkaar af. De personages zijn levensecht, zonder dat het gewone stervelingen worden. Daarbij is Huysmans onwaarschijnlijk grappig voor een schrijver uit die tijd.

de Volkskrant

Pure schrijfkunde van Huysmans. Vooral is het verrukkelijk de wederwaardigheden te mogen volgen van iemand voor wie alles altijd tegenvalt, zowel de maaltijd als de sigaar erna als de wijn erbij als de conversatie in de loop van dit alles. Dit maakt dat het overtrokken vrouwbeeld van Huysmans’ personages minder ergernis en walg dan groot leedvermaak en leesplezier oplevert, en dat je ook als vrouwengek en feminist gemakkelijk in staat bent bulderlachend mee te leven.

Klara.be

Aan de vrouw is zwaar pessimistisch, zo troosteloos dat het slapstick wordt. Het is niet meteen Monty Python, maar het heeft wel een absurdistisch, opwekkend effect. Want zò erg is je eigen leven niet als je het vergelijkt met de treurigheid van Huysmans’ kleine zielen... Tussen de sombere verhaallijn staan pareltjes van prozaschetsen die het Parijse straatleven anno 1880 tot leven wekken. Huysmans is een schildersziel met een fijnzinnig penseel.****

De Standaard

Was J-K. Huysmans de schrijver van die ene roman, de bijbel van het decadentisme - Tegen de keer? Om de dooie dood niet. Lees Aan de vrouw. In sommige opzichten een tegenhanger. Kunst vs kleinburgerlijkheid. De strijd der seksen. Zwarte humor. En weergaloze beschrijvingen.

Theo Hakkert

Het werk van Huysmans heeft naar onze bescheiden mening de tand des tijds aanzienlijk beter doorstaan dan dat van Zola. Dat heeft vooral te maken met zijn lichtvoetige humor. De even meedogenloze als hilarische beschrijvingen van de hypocriete, kleinburgerlijke Parijse middenklassers die zo graag de schone schijn ophielden op de diners en dansfeesten waarvoor ze elkaar beleefd inviteerden, zijn nog steeds bijzonder levendig.

Tzum